“ಜನನಿ ಜನ್ಮಭೂಮಿಶ್ಚ ಸ್ವರ್ಗಾದಪಿ ಗರೀಯಸಿ” ಎಂಬ ಸಂಸ್ಕೃತ ವಾಕ್ಯದಂತೆ, ತಾಯಿ ಮತ್ತು ತಾಯ್ನಾಡಿಗೆ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಸ್ಥಾನ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಮಗುವಿನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಗುರು ಯಾರು ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ, ಅದರ ಉತ್ತರ ತಾಯಿ. ಮಗುವಿನ ಮೊದಲ ಮಾತು, ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ, ಮೊದಲ ಸಂಸ್ಕಾರ, ಮೊದಲ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ತಾಯಿಯಿಂದಲೇ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ.
ಮಗು ಜನಿಸುವ ಮೊದಲೇ ತನ್ನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಒಂಬತ್ತು ತಿಂಗಳು ಹೊತ್ತು, ಜನನದ ನಂತರ ತನ್ನ ಮಮತೆ, ಪ್ರೀತಿ, ತ್ಯಾಗ ಮತ್ತು ಕಾಳಜಿಯಿಂದ ಮಗುವಿನ ಬದುಕಿಗೆ ಭದ್ರ ಅಡಿಪಾಯ ಹಾಕುವವಳು ತಾಯಿ. ಮಗುವಿನ ನಗು, ಅಳು, ಹಸಿವು, ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮೊದಲ ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸುವವಳೂ ತಾಯಿಯೇ.
ಮನೆಯೇ ಮಗುವಿನ ಮೊದಲ ಶಾಲೆಯಾಗಿದ್ದರೆ, ತಾಯಿಯೇ ಅದರ ಮೊದಲ ಶಿಕ್ಷಕಿ. ಮಾತನಾಡುವುದು, ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಗೌರವ ಕೊಡುವುದು, ಸತ್ಯ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ, ಶಿಸ್ತು, ದಯೆ ಹಾಗೂ ಮಾನವೀಯತೆಯಂತಹ ಜೀವನ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಮಗುವಿಗೆ ತಾಯಿ ಸಹಜವಾಗಿ ಕಲಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಯಾವುದೇ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಕ್ಕಿಂತ ತಾಯಿಯ ಜೀವನವೇ ಮಗುವಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಪಾಠವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಇಂದಿನ ಆಧುನಿಕ ಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ತಾಯಿಯ ಪಾತ್ರ ಇನ್ನಷ್ಟು ಮಹತ್ವ ಪಡೆದಿದೆ. ಶಿಕ್ಷಣ, ಆರೋಗ್ಯ, ಸಂಸ್ಕಾರ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಬಳಕೆ ಮತ್ತು ಜೀವನದ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಸುವಲ್ಲಿ ತಾಯಿಯ ಪಾತ್ರ ಅನನ್ಯವಾಗಿದೆ. ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಗೃಹಿಣಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ಕುಟುಂಬದ ಸುಖ-ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ತನ್ನ ಸಮಯ, ಶ್ರಮ ಮತ್ತು ಕನಸುಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವವಳು ತಾಯಿ.
ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿಯೂ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಹಿಂದೆ ಅವರ ತಾಯಿಯ ಪ್ರೇರಣೆ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿದೆ. ಛತ್ರಪತಿ ಶಿವಾಜಿ ಮಹಾರಾಜರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ರೂಪಿಸುವಲ್ಲಿ ಅವರ ತಾಯಿ ರಾಜಮಾತೆ ಜಿಜಾಬಾಯಿ ಅವರ ಪಾತ್ರ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ. ಅವರಿಂದ ಪಡೆದ ಸಂಸ್ಕಾರವೇ ಶಿವಾಜಿಯವರನ್ನು ಆದರ್ಶ ಆಡಳಿತಗಾರರನ್ನಾಗಿ ರೂಪಿಸಿತು.
ತಾಯಿಯ ಪ್ರೀತಿ ನಿಸ್ವಾರ್ಥವಾದದ್ದು, ತ್ಯಾಗ ಅಪಾರವಾದದ್ದು ಮತ್ತು ಆಶೀರ್ವಾದ ಅಮೂಲ್ಯವಾದದ್ದು. ಆದ್ದರಿಂದ ತಾಯಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು, ಅವರ ಸೇವೆ ಮಾಡುವುದು ಹಾಗೂ ಅವರ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಕರ್ತವ್ಯವಾಗಿದೆ.
ತಾಯಿ ಕೇವಲ ಜನ್ಮ ನೀಡುವವಳಲ್ಲ; ಬದುಕಿಗೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸುವ ಮೊದಲ ಗುರು, ಮೊದಲ ಸ್ನೇಹಿತೆ ಮತ್ತು ಮೊದಲ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕಳು. ತಾಯಿಯ ಮಡಿಲಲ್ಲೇ ಮನುಷ್ಯತ್ವದ ಬೀಜ ಮೊಳಕೆಯೊಡೆಯುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ “ಜನನಿ ತಾನೇ ಮೊದಲ ಗುರು” ಎಂಬ ಮಾತು ಶಾಶ್ವತ ಸತ್ಯವಾಗಿದೆ.
