”ಮದಗುಣಕಿ ಗ್ರಾಮದ ಸಮಗ್ರ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ದರ್ಶನ” ಕೃತಿಯು ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಭೌಗೋಳಿಕ ಪ್ರದೇಶದ ದಾಖಲೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯದೆ, ಇಡೀ ಮನುಕುಲದ ವಿಕಾಸ, ಸ್ಥಿತ್ಯಂತರ ಹಾಗೂ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಬೇರುಗಳ ಕಥನವಾಗಿ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅಂಬಾರಾಯ ಆರ್. ಮಡ್ಡೆ ಮತ್ತು ಶಿವರಾಜ ಸೂ. ಸಣಮನಿ ಅವರು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮೂಲಕ ಒಂದು ಗ್ರಾಮವನ್ನು ಅದರ ಸಮಗ್ರ ಜೀವಂತಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಮರುಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಭೌಗೋಳಿಕ ಗಡಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿ, ಇದೊಂದು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪಠ್ಯವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿದೆ.
ಪುಸ್ತಕದ ಅಧ್ಯಾಯಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಅವಲೋಕಿಸಿದಾಗ ಕಂಡುಬರುವ ಪ್ರಮುಖ ಆಯಾಮಗಳು ಹೀಗಿವೆ:
ಐತಿಹಾಸಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿರೋಧದ ಸಂಕೇತ
ಕೃತಿಯ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಶಕ್ತಿ ಇರುವುದು ಅದರ ಐತಿಹಾಸಿಕ ನಿರೂಪಣಾ ವಿನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ. ಇತಿಹಾಸವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ರಾಜ-ಮಹಾರಾಜರ ಕಥೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಮಣ್ಣಿನ ಮಕ್ಕಳ ಹೋರಾಟ ಎಂಬ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಇದು ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತದೆ. ರಜಾಕಾರರ ದೌರ್ಜನ್ಯದ ವಿರುದ್ಧದ ವಿಮೋಚನಾ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಊರ ಹೊರಗಿನ ‘ಗೂಡೆ’ (ಕಾವಲು ಗೋಪುರ) ಮದಗುಣಕಿ ಜನರ ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ಹಾಗೂ ರಕ್ಷಣೆಯ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಗುರುಭೀಮರಾವ್ ಮಾಲಿಪಾಟೀಲರ ನೇತೃತ್ವದ ‘ದುಧನಿ ಕ್ಯಾಂಪ್’ನ ಕ್ರಾಂತಿ ಹಾಗೂ ಅಣ್ಣಾರಾಯ ಬನಸೋಡೆ ಅವರಂತಹ ಯೋಧರ ತ್ಯಾಗವು ಈ ಗ್ರಾಮದ ಅಪ್ರತಿಮ ದೇಶಪ್ರೇಮವನ್ನು ಸಾರುತ್ತದೆ.
ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಾಮರಸ್ಯ ಮತ್ತು ದಾರ್ಶನಿಕ ನೆಲೆ
ಒಂದು ಸಮಾಜದ ಆಂತರಿಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅದರ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಹಿಷ್ಣುತೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು. ಕೃತಿಯು ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಒಳನೋಟಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಒಂದೆಡೆ ಶಕ್ತಿ ಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ‘ಈಶ ಮಾರುತೇಶ’ (ಹನುಮಂತ), ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಲಯಕರ್ತ ಪಂಚಲಿಂಗ ಸ್ವರೂಪಿ ಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ, ಜೊತೆಗೆ ಶ್ರೀ ಶಿವಲಿಂಗೇಶ್ವರ ವಿರಕ್ತ ಮಠದ ಜ್ಞಾನ ದಾಸೋಹವು ಗ್ರಾಮದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ದೀವಿಗೆಯಾಗಿದೆ. ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಹಿಂದೂ-ಮುಸ್ಲಿಂ ಬಾಂಧವರು ಭೇದಭಾವವಿಲ್ಲದೆ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಆಚರಿಸುವ ‘ಮೊಹರಂ’ (ಪೀರ್ಲ ಹಬ್ಬ) ಆಚರಣೆಯು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಮಾದರಿಯಾಗಬಲ್ಲಂತಹ ಸೌಹಾರ್ದತೆಯ ಪಾಠವಾಗಿದೆ.
ನಿಸರ್ಗ ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆಯ ಅನುಸಂಧಾನ – ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಪದ್ಧತಿ
ಸಮುದಾಯವೊಂದರ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಅದರ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಜ್ಞಾನದೊಡನೆ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಮದಗುಣಕಿ ಗ್ರಾಮದ ಭಜಂತ್ರಿ ಮನೆತನದವರು ನೀಡುವ ‘ಕಾಮಣಿ’ (ಕಾಮಾಲೆ) ರೋಗದ ನಾಟಿ ಔಷಧಿ ಪ್ರಕೃತಿಯೊಂದಿಗಿನ ನಿಕಟ ಅನುಸಂಧಾನವಾಗಿದೆ. “ಮದ್ದು ಮತ್ತು ಗುಣ” ಎಂಬ ಪದಗಳೇ ಸೇರಿ ‘ಮದಗುಣಕಿ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಾಗಿರಬಹುದು ಎಂಬ ಲೇಖಕರ ನಿಷ್ಪತ್ತಿ, ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರದ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಅತ್ಯಂತ ತಾರ್ಕಿಕವಾಗಿದೆ. ಆಧುನಿಕ ವೈದ್ಯಕೀಯ ವಿಜ್ಞಾನವು ಸೋಲೊಪ್ಪಿಕೊಂಡಾಗಲೂ, ಈ ಮಣ್ಣಿನ ಬೇರುಗಳು ಸಂಜೀವಿನಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿರುವ ನೂರಾರು ನಿದರ್ಶನಗಳು ಇಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿವೆ.
ಸಾಮಾಜಿಕ ರಂಗಭೂಮಿ ಹಾಗೂ ಕಲಾತ್ಮಕ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ
ಕೃತಿಯ ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ಆಯಾಮವೆಂದರೆ ಅದರ ಸಾಮಾಜಿಕ ರಚನೆಯ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ. ‘ಗಣಾಚಾರಿ’ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಲಿಗೌಡ, ಪೊಲೀಸ್ ಪಾಟೀಲ, ಕುಲಕರ್ಣಿ, ತಳವಾರ ಮತ್ತು ಹೂಗಾರ ಮುಂತಾದ ಮನೆತನಗಳ ನಡುವಿನ ಕರ್ತವ್ಯ ಹಂಚಿಕೆಯು, ಪ್ರಾಚೀನ ಭಾರತದ ವಿಕೇಂದ್ರೀಕೃತ ಆಡಳಿತದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತದೆ. ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಕಲಾ ಮಾಂತ್ರಿಕ (ಮೈಕ್ರೋ ಆರ್ಟ್) ವಿಶ್ವನಾಥ ಪುಲಾರ ಅವರ ಕಲಾ ನೈಪುಣ್ಯ, ಹಾಗೂ ಅಪ್ಪಾಸಾಬ ಮಾಲಿಪಾಟೀಲ ಗವಾಯಿಗಳ ಸಂಗೀತವು ಗ್ರಾಮದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ.
ಸ್ತ್ರೀ ಸಂವೇದನೆ ಮತ್ತು ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವಿಕಾಸ
ಮಹಿಳೆಯರ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಕೇವಲ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಚೌಕಟ್ಟಿಗೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸದೆ, ಅವರ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಕೃತಿಯು ಮುಕ್ತಕಂಠದಿಂದ ಶ್ಲಾಘಿಸುತ್ತದೆ. ರತ್ನಬಾಯಿ ಪಾಟೀಲರಂತಹ ಚಿನ್ನದ ಪದಕ ವಿಜೇತರು, ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು, ಹಾಗೂ ಸಮಾಜದ ಸ್ವಾಸ್ಥ್ಯ ಕಾಪಾಡುವ ಅಂಗನವಾಡಿ ಕಾರ್ಯಕರ್ತೆಯರ ಸೇವೆಯನ್ನು ದಾಖಲಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸ್ತ್ರೀ ಸಬಲೀಕರಣದ ನೈಜ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಕೃತಿಯು ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟಿದೆ.
ಇದೊಂದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮತ್ತು ಸಮಗ್ರ ಆಕರ ಗ್ರಂಥ. ಲೇಖಕರಾದ ಅಂಬಾರಾಯ ಆರ್. ಮಡ್ಡೆ ಮತ್ತು ಶಿವರಾಜ ಸೂ. ಸಣಮನಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ಊರಿನ ಋಣವನ್ನು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮೂಲಕ ತೀರಿಸುವಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ದತ್ತಾಂಶಗಳ ಸಂಗ್ರಹ, ಮೌಖಿಕ ಇತಿಹಾಸದ ದಾಖಲೀಕರಣ ಮತ್ತು ವಿಶ್ಲೇಷಣಾತ್ಮಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದೊಂದಿಗೆ ರಚಿತವಾಗಿರುವ ಈ ಕೃತಿಯು ಭವಿಷ್ಯದ ಸಂಶೋಧಕರಿಗೆ ಒಂದು ಭದ್ರ ಬುನಾದಿಯಾಗಿದೆ. “ನಡೆದರೆ ದಾರಿ, ಬರೆದರೆ ಚರಿತ್ರೆ” ಎಂಬ ಮಾತಿನಂತೆ, ಇದು ಕೇವಲ ಮದಗುಣಕಿಯ ಕಥೆಯಾಗಿರದೆ ತಮ್ಮ ಬೇರುಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಳ್ಳಿಯೂ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳಲು ಒದಗಿಸಿದ ಕೈಪಿಡಿಯಾಗಿದೆ.
ಹಣಮಂತ ಶೇರಿ, ಖಜೂರಿ
ಅಧ್ಯಕ್ಷರು
ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು
ತಾಲ್ಲೂಕು ಘಟಕ ಆಳಂದ
ಜಿ. ಕಲಬುರಗಿ
9590380385
