ಆಳಂದ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣ: ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಮಾತುಗಳು ಒಂದೆಡೆ, ಜನರ ಪರದಾಟ ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ!
ನಿಲ್ಲಲು ಜಾಗವಿಲ್ಲ, ಕೂಡಲು ಆಸನವಿಲ್ಲ – ಮಳೆ ಬಂದರೆ ನೆನೆಯಲೇಬೇಕು, ಬಿಸಿಲಾದರೆ ಸುಡಲೇಬೇಕು
ತಾಲೂಕು ಕೇಂದ್ರವಾದ ಆಳಂದದ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣ ಇಂದು ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಮೀರಿ ಪ್ರಯಾಣಿಕರ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡಿದೆ. ಪ್ರತಿದಿನ ಸಾವಿರಾರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು, ರೈತರು, ಕಾರ್ಮಿಕರು, ಮಹಿಳೆಯರು ಹಾಗೂ ಹಿರಿಯ ನಾಗರಿಕರು ಈ ನಿಲ್ದಾಣವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವರಿಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತಿರುವ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ಮಾತ್ರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೇ ಉಳಿದಿವೆ. ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಭರವಸೆಗಳು ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳಿಬಂದರೂ, ನೆಲಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಗಮನಾರ್ಹ ಬದಲಾವಣೆ ಕಾಣಿಸದಿರುವುದು ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಆಕ್ರೋಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.
ಪ್ರಯಾಣಿಕರಿಗಿಂತ ವಾಹನಗಳಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ?
ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹಾಗೂ ಸಂಜೆ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣ ಪ್ರಯಾಣಿಕರಿಂದ ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನಿರೀಕ್ಷಣಾ ಮಂಟಪದ ವಿಸ್ತೀರ್ಣ ಸಾಕಾಗದೆ, ನೂರಾರು ಮಂದಿ ರಸ್ತೆ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದ ಹೊರಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತೇ ಬಸ್ಗಾಗಿ ಕಾಯುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದೆ. ಮಹಿಳೆಯರು, ವೃದ್ಧರು ಹಾಗೂ ಶಾಲಾ–ಕಾಲೇಜು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಕಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಮಳೆ–ಬಿಸಿಲಿನ ನಡುವೆ ನರಕಯಾತನೆ
ಮಳೆ ಬಂದರೆ ನೆನೆಯುವುದನ್ನು, ಬಿಸಿಲಾದರೆ ಬಿಸಿಯನ್ನು ಸಹಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಪ್ರಯಾಣಿಕರಿಗೆ ಬೇರೆ ಆಯ್ಕೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ಸಮರ್ಪಕ ನೆರಳಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಬಸ್ ಬರುವವರೆಗೂ ಜನರು ಅಂಗಡಿಗಳ ಮುಂಭಾಗ ಅಥವಾ ಮರಗಳ ನೆರಳನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.
ಕುಡಿಯುವ ನೀರು, ಶೌಚಾಲಯ, ಆಸನ – ಎಲ್ಲವೂ ಕೊರತೆ
ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಆಸನಗಳಿಲ್ಲ. ಶುದ್ಧ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಲಭ್ಯತೆ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಪ್ರಯಾಣಿಕರು ದೂರಿದ್ದಾರೆ. ಶೌಚಾಲಯಗಳ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಚ್ಛತೆ ಕುರಿತೂ ಅಸಮಾಧಾನ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತಿದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಹಿರಿಯ ನಾಗರಿಕರು ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ತೊಂದರೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಸಂಚಾರ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತ – ಅಪಘಾತದ ಭೀತಿ ಹೆಚ್ಚಳ
ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ಲಾಟ್ಫಾರ್ಮ್ ಮತ್ತು ವಾಹನ ನಿಲುಗಡೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಕೆಲ ಬಸ್ಗಳು ಹೊರ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ. ಇದರಿಂದ ವಾಹನ ಸಂಚಾರಕ್ಕೆ ಅಡಚಣೆ ಉಂಟಾಗುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಪಾದಚಾರಿಗಳು ಅಪಾಯವನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಶಾಲಾ ಮಕ್ಕಳ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕರು ಕಳವಳ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಯೋಜನೆಗಳೇನು ಆಯಿತು?
ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದ ವಿಸ್ತರಣೆ, ಆಧುನೀಕರಣ ಮತ್ತು ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಕುರಿತು ಹಲವು ಬಾರಿ ಭರವಸೆಗಳು ಕೇಳಿಬಂದಿದ್ದರೂ, ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುವ ಯೋಜನೆಗಳು ವಿರಳ ಎನ್ನುವುದು ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಆರೋಪ. ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಹಾಗೂ ಪ್ರಯಾಣಿಕರ ಸಂಖ್ಯೆ ವರ್ಷದಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಅದಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಬೆಳೆಯದಿರುವುದು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದೆ.
ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಪ್ರಮುಖ ಒತ್ತಾಯಗಳು
- ವಿಶಾಲ ನಿರೀಕ್ಷಣಾ ಮಂಟಪ ಹಾಗೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಆಸನಗಳ ನಿರ್ಮಾಣ.
- ನಿರಂತರ ಶುದ್ಧ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ.
- ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ವಿಶೇಷಚೇತನರಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು.
- ಸ್ವಚ್ಛ ಹಾಗೂ ಸುಸಜ್ಜಿತ ಶೌಚಾಲಯಗಳ ನಿರ್ವಹಣೆ.
- ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಬಸ್ ಪಾರ್ಕಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಸಂಚಾರ ವ್ಯವಸ್ಥೆ.
- ಪ್ರಯಾಣಿಕರ ಸುರಕ್ಷತೆಗೆ ಅಗತ್ಯ ಕ್ರಮಗಳು.
ಜನರ ಪ್ರಶ್ನೆ
“ತಾಲೂಕಿನ ಪ್ರಮುಖ ಸಾರಿಗೆ ಕೇಂದ್ರವೇ ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗದ ಪ್ರಯಾಣಿಕರ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಕೇಳುವವರು ಯಾರು?” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದೆ.
